Cechy społeczeństwa nowoczesnego

Mianem społeczeństwa nowoczesnego określa się formę życia społeczno-gospodarczego powstałą po ukształtowaniu się społeczeństw tradycyjnych oraz przed powstaniem porządku ponowoczesnego. Zamiennie stosowanym terminem może być społeczeństwo przemysłowe.

Podkreśla się w nim przede wszystkim różnice, jakie społeczeństwo nowoczesne wypracowało w stosunku do tradycyjnego. Do podstawowych jego cech należy duża ilość członków zamieszkałych w miastach, jako podstawowych jednostkach organizacji życia.

Miasto staje się centrum gospodarczym, kulturowym oraz obyczajowym całego społeczeństwa, może mieć mocno zróżnicowany charakter, ale pozostaje otwarte na inne wspólnoty. Nowoczesna osobowość charakteryzuje się wyższym niż kiedyś poziomem zrozumienia i współczucia dla jednostki, przekonaniem o wyższości człowieka nad naturą oraz odrzuceniem wiary w przeznaczenie czy fatalizm.

Społeczeństwo nowoczesne patrzy w przyszłość, ma coraz mniejszy związek z tradycją oraz stara się być liberalne i/lub demokratycznie podejmować decyzje.